วันที่ 13 มี.ค.2564 นายธัชกร หัตถาธยากูล ผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ พร้อมด้วยจิตอาสาพระราชทาน และประชาชนจิตอาสา ปฏิบัติกิจกรรมจิตอาสาพัฒนาปรับปรุงภูมิทัศน์บริเวณรอบพระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (วงเวียนรัชกาลที่ 1) ต.อิสาณ อ.เมือง จ.บุรีรัมย์ และปิดทองฉัตร 360 ฉัตร ซึ่งฉัตรแต่ละต้น จะติดทองคำเปลว ขนาด 5x5 ซม. ประมาณ 1,300 แผ่น
ทั้งนี้ เพื่อแสดงออกถึงความจงรักภักดี และรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ผู้ทรงรวบรวมผู้คนก่อตั้งเมือง “แปะ” และได้มีการพัฒนาให้มีความเจริญรุ่งเรือง ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นจังหวัดบุรีรัมย์ในปัจจุบัน ซึ่งนับตั้งแต่ จังหวัดบุรีรัมย์ดำเนินการก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2542 สถานที่แห่งนี้ ก็กลายเป็นอนุสรณ์สถานในการสักการะและน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่ และเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวจังหวัดบุรีรัมย์ จวบจนปัจจุบันเป็นเวลานานกว่า 20 ปี
โดยในปี พ.ศ. 2564 จังหวัดบุรีรัมย์ได้มี โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์บริเวณพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และสวนเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พร้อมบริเวณโดยรอบ เพื่อให้มีสภาพที่ดีขึ้นมีความเหมาะสม และสมพระเกียรติ เพื่อเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ผู้ทรงก่อตั้งเมืองบุรีรัมย์ แสดงออกถึงความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ และพระบรมราชจักรีวงศ์ เหมาะสำหรับให้ประชาชนได้สักการะขอพร และเป็นสถานที่จัดกิจกรรมเพื่อเทิดพระเกียรติสถาบันกษัตริย์ และพระบรมราชจักรีวงศ์ เป็นศูนย์รวมจิตใจ เกิดความรัก ความสามัคคี ความภาคภูมิใจของชาวบุรีรัมย์ และเกิดประโยชน์ด้านการศึกษาด้านประวัติศาสตร์ท้องถิ่น พร้อมทั้งเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวของจังหวัดบุรีรัมย์ เมื่อการปรับปรุงแล้วเสร็จ จะมีกิจกรรม"ทำบุญเบิกบ้าน ลูกหลานรัชกาลที่1 " อย่างยิ่งใหญ่ ในวันอังคารที่ 6 เมษายน 2564 ที่จะถึงนี้
ปรากฏความตามคำกราบบังคมทูล สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฏราชกุมารในพิธีวางศิลาฤกษ์พระบรมราชานุสาวรีย์ฯ ณ บริเวณวงเวียนสี่แยกถนนสายบุรีรัมย์-สตึก ตัดกับถนนสายบุรีรัมย์-ประโคนชัย เมื่อวันศุกร์ที่ 7 เมษายน 2538 โดยผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ (นายพร เพ็ญภาส) ความว่า "จากหลักฐานการค้นคว้าทางประวัติศาสตร์ทราบว่า เมื่อประมาณปีพุทธศักราช 2319 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อครั้งยังดำรงตำแหน่งเจ้าพระยาจักรี ได้เป็นแม่ทัพยกไปปราบกบฏพระยานางรอง เมื่อเสด็จฯกลับได้พบเมืองร้างมีชัยภูมิดี จึงได้รวบรวมผู้คนแล้วก่อตั้งเมือง ชื่อว่า "เมืองแปะ” ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "เมืองบุรีรัมย์” ด้วยจิตสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันใหญ่หลวงของพระปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ผู้ทรงก่อตั้งเมืองบุรีรัมย์ และเนื่องในมหามงคล วโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมหาราช (รัชกาลที่9) จะเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติครบ 50 ปี ในปีพุทธศักราช 2539
ประชาชนชาวจังหวัดบุรีรัมย์ จึงต่างพร้อมใจกันจัดสร้างพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติและเป็นอนุสรณ์สถานในการสักการะและน้อมรำลึกถึงพระเกียรติคุณอันยิ่งใหญ่ เป็นศูนย์รวมจิตใจที่แสดงออกถึงความยึดมั่นในความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์และมหาจักรีบรมราชวงศ์” การก่อสร้างพระบรมรูปฯ มีขนาดเท่าครึ่งของพระองค์จริง พระบรมรูปฉลองพระองค์แบบนักรบตามขัตติยราชประเพณีโบราณ ประทับอยู่บนคอช้างศึก หล่อด้วยโลหะสัมฤทธิ์ ตั้งอยู่บนฐานกว้าง 4 เมตร ยาว 8.80 เมตร และสูง 10 เมตร กรมศิลปากรรับเป็นหน่วยดำเนินการปั้นและหล่อ งบประมาณดำเนินการจากเงินบริจาค ประมาณ 15 ล้านบาท”
เมื่อสร้างแล้วเสร็จ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่9) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯสยามมกุฎราชกุมารเสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ ไปทรงเปิดพระบรม ราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อวันจันทร์ที่ 6 กันยายน 2542 เวลา 17.00 นาฬิกา ชาวจังหวัดบุรีรัมย์ต่างรู้สึกสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นอย่างหาที่สุดมิได้
|